۲. ازدواج در هنگام تنگدستى
قال الامام الصادق عليه السلام:من ترک التزويج مخافة الفقر فقد اساء الظن بالله-عز و جل-، ان الله- عز و جل – يقول: «ان يکونوا فقراء يغنهم الله من فضله.» (۲)

هر کس از ترس فقر ازدواج نکند نسبت‏ به لطف خداوند بدگمان شده است. چرا که خداوند مى‏فرمايد: اگر آنان فقير باشند خداوند از فضل و کرم خود بى نيازشان مى‏کند.

هر که با زنى به خاطر مالش ازدواج کند، خداوند او را به مال وى واگذار مى‏کند، و هر که با او به خاطر جمال و زيبائى‏اش ازدواج نمايد، در او چيزى را که خوشايند او نيست، خواهد ديد، و هر که با وى به خاطر دينش ازدواج کند، خداوند تمامى اين مزايا را براى او جمع مى‏کند. ﴿من لا يحضره الفقيه، ج ۳، ص ۲۵۱﴾

۳. ازدواج رحمت است
قال النبى صلى الله عليه و آله و سلم:يفتح ابواب السماء بالرحمة فى اربع مواضع: عند نزول المطر، و عند نظر الولد فى وجه الوالدين، و عند فتح باب الکعبة، و عند النکاح.

درهاى رحمت آسمانى در چهار وقت گشوده مى‏شود:۱- موقع بارش باران.۲- زمانى که فرزند به چهره پدر و مادرش مى‏نگرد.۳- هنگام گشوده شدن در کعبه.۴- هنگام برپايى مراسم عقد و عروسى. ﴿بحار الانوار، ج ۱۰۳، ص ۲۲۱﴾

۴. آفات بى همسرى
قال رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم:اکثر اهل النار العزاب.
بيشترين اهل جهنم انسانهاى بى همسرهستند. ﴿من لا يحضره الفقيه، ج ۳، ص ۲۵۱﴾

۵. تلاش در ازدواج بى همسران
عن الصادق عليه السلام قال:من زوج اعزبا کان ممن ينظر الله- عز و جل-اليه يوم القيامة.

کسى که مجردى را تزويج کند و امکان ازدواج او را فراهم نمايد از کسانى است که در قيامت‏ خداوند به آنان نظر لطف مى‏کند. ﴿وسائل الشيعه، ج ۲۰، ص ۴۵﴾

۶. در سايه عرش
قال موسى بن جعفر عليه السلام:ثلاثة يستظلون يظل عرش الله يوم القيامة، يوم لا ظل الا ظله: رجل زوج اخاه المسلم او اخدمه او کتم له سرا.

سه دسته در روز قيامت، روزى که سايه و پناهى جزء سايه خداوند نيست، در سايه و پناه خدا هستند:۱- مردى که زمينه ازدواج برادر مسلمانش را آماده نمايد.۲- مردى که (به برادر مسلمانش خدمت کند.)۳- کسى که سر برادر مسلمانش را بپوشاند. ﴿وسائل الشيعه، ج ۲۰، ص ۴۶﴾

۷. منظور نظر حق
قال الامام الصادق عليه السلام:اربعة ينظر الله اليهم يوم القيامة:من اقال نادما او اغاث لهفان او اعتق نسمة او زوج عزبا.

چهار کس در قيامت مورد نظر پروردگارند:۱-آنکه چون طرف معامله پشيمان شود، معامله را برگرداند.۲- کسى که غم از دلى برگيرد.۳- کسى که برده‏اى را آزاد کند.۴- کسى که بى همسران را به ازدواج درآورد. ﴿وسائل الشيعه، ج ۲۰، ص ۴۶﴾